Art. 176 k.s.h. – powtarzające się świadczenia niepieniężne wspólnika

Art. 176 k.s.h. pozwala określić w umowie spółki z o.o. obowiązek wspólnika do powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz spółki. Nie jest to samodzielna podstawa zwolnienia z podatku ani składek.
Dyspozycja art. 176 kodeksu spółek handlowych jest jednym z fakultatywnych postanowień treści umowy spółki z o.o. Jeżeli obowiązku nie przewidziano w umowie przy zawiązaniu spółki, jego wprowadzenie wymaga zmiany umowy oraz zgody wszystkich wspólników, których obowiązki mają zostać zwiększone.
Zgodnie z jego treścią wspólnik spółki z o.o. otrzymuje wynagrodzenie w zamian za powtarzające się świadczenia niepieniężne na rzecz spółki. Omawiane wynagrodzenie powinno być określone kwotowo, ewentualnie winien być wskazany sposób jego obliczania. Konieczne jest także wskazanie częstotliwości wypłacania. Wynagrodzenie to nie może przekraczać cen lub stawek przyjętych w danym obrocie. Ponadto przedmiotowe świadczenia, muszą być w umowie spółki oznaczone przez podanie ich rodzaju i zakresu.
Jak już zostało wyżej podniesione, wprowadzenie zapisów przewidzianych w art. 176 k.s.h. wymaga zmiany umowy spółki. Wiąże się to z koniecznością zgromadzenia wspólników i sporządzenia protokołu z tego zgromadzenia przez notariusza.
Warto pokreślić, że przepis ten nie dotyczy członków zarządu a jedynie wspólników. Jeżeli członkowie zarządu nie są równocześnie wspólnikami, konieczne będzie nabycie przez nich udziałów w spółce.
Obowiązek, o którym mowa może zostać nałożony na wszystkich wspólników, ale też na niektórych z nich.
Jeżeli wspólnik jest zobowiązany do takich świadczeń, zbycie udziału, jego części lub ułamkowej części albo obciążenie udziału wymaga zgody spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.
Przy zbyciu udziałów trzeba ocenić związanie obowiązku z udziałem i skutki transakcji dla jego nabywcy; treść umowy powinna jednoznacznie określać udziały objęte obowiązkiem oraz rodzaj i zakres świadczeń.
Wynagrodzenie wskazane w art. 176 § 1 k.s.h. jest wypłacane nawet w sytuacji, gdy spółka nie wykazuje zysku.

Treść świadczeń i ocena rozliczeń

Obowiązek powinien obejmować świadczenia powtarzające się, określone w umowie co do rodzaju i zakresu. Treść umowy i rzeczywisty sposób wykonywania świadczeń muszą być ze sobą zgodne. Samo powołanie art. 176 k.s.h. nie rozstrzyga kwalifikacji podatkowej ani ubezpieczeniowej; wymagają one odrębnej oceny konkretnego stanu faktycznego. Zasady przygotowania umowy spółki z o.o. i protokołu zgromadzenia wspólników opisano na powiązanych stronach.

Podstawa prawna i źródła: Kodeks spółek handlowych.