Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego, istotna zmiana od.

W celu uniknięcia długów po osobie zmarłej, konieczne jest odrzucenie spadku. Spadek odrzucić wszyscy spadkobiercy łącznie z małoletnimi, stosownie do kolejności dziedziczenia. Do tej pory na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego wymagana była zgoda sądu.

Zmiana kodeksu rodzinnego, która weszła w życie 15 Listopada 2023 roku, wprowadza regulację, zgodnie z którą w ramach zarządu nad majątkiem dziecka, wyłącza się konieczność pozyskania zgody sądu na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu w sytuacji, gdy czynność ta polega na odrzuceniu spadku w imieniu dziecka, a dziecko jest powołane do dziedziczenia wskutek uprzedniego odrzucenia spadku przez któregokolwiek z rodziców, którym przysługuje pełna władza rodzicielska.

Innymi słowy zgoda nie będzie już wymagana, jeżeli dziecko zostaje powołane do dziedziczenia, po tym jak spadek odrzucił jego rodzic.

Nie dotyczy to jednak wszystkich przypadków. Warunkiem odrzucenia spadku w imieniu małoletniego bez zgody sadu jest zgoda obojga rodziców, którym przysługuje pełnia władzy rodzicielskiej lub jeżeli inny zstępny rodziców tego dziecka przyjmuje spadek.

Zarząd sukcesyjny może zostać ustanowiony po śmierci przedsiębiorcy jaki za jego życia.

Za życia przedsiębiorca może powołać zarządcę samodzielnie.

Po jego śmierci natomiast protokół powołania zarządcy sukcesyjnego oraz akt jego powołania sporządza notariusz.

W takiej sytuacji termin na jego powołanie wynosi dwa miesiące i jest liczony od dnia śmierci przedsiębiorcy.

Na zarządcę sukcesyjnego może być powołana jedynie osoba fizyczna, która ma pełną zdolność do czynności prawnych. Może to być jedynie osoba wobec, której prawomocnie nie orzeczono zakazu prowadzenia działalności gospodarczej.

Funkcję zarządcy sukcesyjnego w jednym czasie może pełnić tylko jedna osoba. Zarządca sukcesyjny może pełnić funkcję tylko okresowo, zazwyczaj przez dwa lata, liczone od dnia śmierci przedsiębiorcy.

Ustanowienie zarządcy sukcesyjnego po śmierci przedsiębiorcy, może mieć miejsce po uregulowaniu sprawy spadkowej albo gdy nie doszło do potwierdzenia praw do spadku.

W przypadku gdy nie zostało wydane prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, nie został zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ani nie zostało wydane europejskie poświadczenie spadkowe żądanie sporządzenia aktu powołania zarządcy sukcesyjnego złożone przez:

– małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku, lub

– spadkobiercę ustawowego przedsiębiorcy, który przyjął spadek, albo spadkobiercę testamentowego przedsiębiorcy, który przyjął spadek, albo zapisobiercę windykacyjnego, który przyjął zapis windykacyjny, jeżeli zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje mu udział w przedsiębiorstwie w spadku.

W tym drugim przypadku konieczne jest złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku w sądzie lub przed notariuszem. W sytuacji, gdy testament nie spełnia cech umożliwiających jego otwarcie i ogłoszenie czynność ta nie będzie możliwa. W takiej sytuacji powołać zarządcę będzie mógł jedynie małżonek.

Po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowaniu aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydaniu europejskiego poświadczenia spadkowego zarządcę sukcesyjnego może powołać wyłącznie właściciel przedsiębiorstwa w spadku.

W sytuacji, gdy jest kilku spadkobierców do powołania zarządcy konieczna jest zgoda osób, którym łącznie przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku większy niż 85/100.

Małoletni spadkobierca.

Kiedy spadkobiercą jest osoba małoletnia powołanie zarządcy sukcesyjnego albo wyrażenie zgody na jego powołanie może zostać złożone przez przedstawiciela ustawowego. Może być nim rodzic, opiekun. Dla takiej czynności nie jest wymagana zgoda sądu opiekuńczego.

Notariusz zgłasza powołanie zarządcy sukcesyjnego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, przy pomocy kwalifikowanego podpisu elektronicznego do CEIDG niezwłocznie, nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu powołania zarządcy sukcesyjnego.

Odwołanie zarządcy.

Do odwołania zarządcy sukcesyjnego po śmierci przedsiębiorcy wymagana jest zgoda osób, którym łącznie przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku większy niż 1/2. Odwołanie zarządcy sukcesyjnego następuje w formie protokołu sporządzonego przed notariuszem.

Rezygnacja.

Po śmierci przedsiębiorcy zarządca sukcesyjny może zrezygnować z pełnienia tej funkcji, składając oświadczenie przed notariuszem, z którego notariusz sporządza protokół. W takim przypadku zarządca sukcesyjny ma obowiązek działać jeszcze przez dwa tygodnie.

EPS Jest dokumentom pozwalającym na łatwe i szybkie załatwienie międzynarodowej sprawy spadkowej.

Europejskie poświadczenie spadkowe jest w pewnym skrócie ujmując dokumentem poświadczającym prawo do spadku na terenie krajów Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii i Irandii).

Spadek w Unii Europejskiej.

Jest zatem wydawane, jeżeli zajdzie potrzeba wykazania praw związanych z dziedziczeniem w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Dotyczy więc spraw z elementem transgranicznym w ramach Unii Europejskiej.

Organ polski w tym notariusz może je wydać, jeżeli spadkodawca w chwili śmierci był obywatelem polskim lub miał miejsce zamieszkania bądź miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.

Europejskie poświadczenie spadkowe jest wydawane, jeżeli zajdzie potrzeba wykazania tytułu do dziedziczenia lub wykonania praw zapisobiercy lub uprawnień jako wykonawca testamentu albo zarządcy spadku w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub wykonywania, odpowiednio, swoich prawa jako spadkobiercy, zapisobiercy lub swoich uprawnień jako wykonawcy testamentów lub zarządcy spadku.

EPS nie może zastąpić dokumentów, które zgodnie z przepisami obowiązującego prawa w Polsce regulują kwestię nabycia spadku, takich jak postanowienie nabyciu spadku i Akt poświadczenia dziedziczenia.

Zgodnie z treścią art. 83 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 650/2012  stosuje się do dziedziczenia po osobach zmarłych w dniu lub po dniu 17 sierpnia 2015 roku.

Wniosek.

Poświadczenie wydaje się na wniosek: spadkobiercy, zapisobiercy mającego bezpośrednie prawa do spadku, wykonawcy testamentu, zarządcy spadku, Wniosek może być złożony przez jednego, niektórych bądź wszystkich zainteresowanych.

Zza czynności dotyczące europejskiego poświadczenia spadkowego maksymalna stawka wynosi 400 zł, powiększone o podatek VAT i koszty wypisów.

Koszty te są niezależnie od tych związanych z poświadczeniem dziedziczenia.

Wpis w Rejestrze Spadkowym wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty 5 zł za rejestr spadkowy.  

Oryginał poświadczenia spadkowego pozostaje u notariusza. Wnioskodawcy oraz osobom, posiadającym uzasadniony interes wydaje się odpisy. Odpisy są ważne 6 miesięcy.

Europejskie poświadczenie dziedziczenia – Co należy wiedzieć? Podsumujmy

Europejskie poświadczenie spadkowe (EPS) umożliwia szybkie i skuteczne wykazanie praw do spadku w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii i Irlandii), bez konieczności prowadzenia odrębnych postępowań w każdym kraju. Europejskie poświadczenie dziedziczenia potwierdza prawa spadkobiercy, zapisobiercy, wykonawcy testamentu lub zarządcy spadku i znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy majątek lub spadkobiercy znajdują się za granicą.

W Polsce europejskie poświadczenie spadkowe u notariusza może zostać wydane, jeżeli spadkodawca był obywatelem polskim lub miał miejsce zamieszkania albo zwykłego pobytu na terytorium RP. Dokument ten służy do wykazania praw spadkowych poza granicami kraju. Należy podkreślić, że europejskie poświadczenie spadkowe a stwierdzenie nabycia spadku to odrębne instytucje. EPS nie zastępuje krajowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku ani aktu poświadczenia dziedziczenia, lecz je uzupełnia. 

FAQ

Jak uzyskać europejskie poświadczenie spadkowe?

Aby uzyskać europejskie poświadczenie spadkowe (EPS), należy przejść formalną procedurę przewidzianą w przepisach unijnych. Dokument ten służy do wykazania praw do spadku w innych państwach UE (z wyjątkiem Danii i Irlandii) bez konieczności przeprowadzania odrębnych postępowań krajowych.

Kto wydaje europejskie poświadczenie spadkowe?

To, kto wydaje europejskie poświadczenie spadkowe, zależy od przepisów obowiązujących w danym państwie członkowskim. W Polsce EPS może zostać wydane przez sąd rejonowy (wydział cywilny) albo przez notariusza, o ile sprawa spadkowa nie ma charakteru spornego i spełnione są ustawowe warunki. W pozostałych państwach Unii Europejskiej dokument ten wydaje zazwyczaj sąd, notariusz lub inny organ właściwy w sprawach spadkowych, zgodnie z prawem krajowym danego państwa.

Europejskie poświadczenie spadkowe jako podstawa wpisu do księgi wieczystej – jak to działa?

Europejskie poświadczenie spadkowe (EPS) może stanowić bezpośrednią podstawę wpisu prawa własności do księgi wieczystej, jeżeli w treści jasno wskazano, kto nabył spadek oraz w jakim zakresie. Rozwiązanie to ma szczególne znaczenie w sprawach spadkowych o charakterze transgranicznym, gdy nieruchomość znajduje się w innym państwie UE niż państwo wydania dokumentu.

Europejskie poświadczenie spadkowe – jak wygląda wzór?

Europejskie poświadczenie spadkowe (EPS) nie ma „wzoru” w rozumieniu dowolnie sporządzanego dokumentu. Jest wydawane wyłącznie na urzędowym, jednolitym formularzu unijnym, którego treść i układ są określone w przepisach UE. Dzięki temu dokument ma taką samą formę we wszystkich państwach członkowskich, co umożliwia jego bezpośrednie użycie za granicą.

Wydziedziczenie jest pozbawieniem zstępnych (dzieci, wnuki itd.), małżonka oraz rodziców zachowku. Jest ono skuteczne jedynie w przypadku ww. osób. Nie ma potrzeby wydziedziczania osób, które z mocy prawa nie są uprawnione do zachowku. Taki zapis będzie bezprzedmiotowy.

Należy dodatkowo pokreślić, że nie jest możliwe wydziedziczenie osoby małoletniej.

Wydziedziczenie może nastąpić jedynie w testamencie. Jest to jedyny sposób pozbawienia przyszłego spadkobiercy jakiegokolwiek majątku spadkowego.

Zgodnie z treścią art. 1008 kodeksu cywilnego, do wydziedziczenia może dojść, jeżeli osoba uprawniona do zachowku:

– wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego;

– dopuściła się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci;

– uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych.

Jako przykłady zachowań sprzecznych z zasadami współżycia społecznego, jakie mogą tu wchodzić w grę, można wskazać np. prowadzenie nagannego stylu życia, czerpanie korzyści z działalności przestępczej, alkoholizm, narkomanię, zaniedbywanie swojej rodziny i przerzucanie na spadkodawcę ciężaru jej utrzymania.

Uporczywe niedopełnianie względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych może polegać na uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego a także od pomocy, troski, opieki potrzebnej ze względu na wiek, stan zdrowia czy inną trudną sytuację życiową.

Niedopełnianie obowiązków rodzinnych może być takim zachowaniem, które prowadzi do faktycznego zerwania kontaktów rodzinnych i ustania więzi uczuciowej, normalnej w stosunkach rodzinnych. Może to być wszczynanie ciągłych awantur, kierowanie pod adresem spadkodawcy nieuzasadnionych i krzywdzących zarzutów, wyrzucenie go z domu, brak udziału w jego życiu choćby poprzez wizyty w jego miejscu zamieszkania czy okazywanie zainteresowania jego sprawami.

Cym jest zachowek? Zachowek jest to udział w spadku, który przysługuje zstępnym (dzieci, wnuki…), małżonkowi i rodzicom.

Jaka jest wysokość zachowku? Jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni wysokość zachowku wynosi dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach – połowa wartości tego udziału.

W sytuacji, gdy spadek po osobie zmarłej nabyła więcej niż jedna osoba, po stronie spadkobierców powstaje współwłasność.
Jedynym rozwiązaniem jakie mają spadkobiercy jest dokonanie działu spadku.

Dział spadku może być przeprowadzony w sądzie albo u notariusza.
Warunkiem działu spadku u notariusza jest zgodne porozumienie wszystkich spadkobierców. W innym wypadku konieczne będzie złożenie wniosku w sądzie.
Dział spadku musi być poprzedzony aktem poświadczenia dziedziczenia albo sprawą w sądzie o stwierdzania nabycia spadku.

Sposób w jaki można podzielić spadek.
Dział spadku może odbyć się przez przydzielenie poszczególnych nieruchomości spadkobiercom, jeżeli w skład masy spadkowej wchodzi więcej niż jedna nieruchomość. Jeżeli według spadkobierców nieruchomości te przedstawiają różną wartość, dodatkowo może dojść do spłaty.
Jednym ze sposobów działu spadku jest przyznanie przedmiotów spadkowych jednemu spadkobiercy, z obowiązkiem spłaty pozostałych. Istnieje również możliwość przeprowadzenia działu spadku bez spłat i dopłat.

Podatek przy dziale spadku i zniesieniu współwłasności
Dział spadku nie jest opodatkowany podatkiem od spadków i darowizn.
Może mieć natomiast miejsce opodatkowanie podatkiem do czynności cywilnoprawnych.
Zgodnie z art. 6 Ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania stanowi przy umowie o zniesienie współwłasności lub o dział spadku – wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego nabytego ponad wartość udziału we współwłasności lub spadku. Najpierw należy ustalić wartość rynkową udziału we własności lub spadku. Następnie ustala się wartość rynkową rzeczy lub prawa majątkowego nabytego w związku ze zniesieniem współwłasności lub działem spadku. Jeżeli wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego jest wyższa od wartości rynkowej udziału we własności lub spadku, powstaje obowiązek podatkowy.

Wynagrodzenie notarialne przy dziale spadku. Podstawą określenie stawki notarialnej jest ogólna wartość majątku podlegającego działowi, jak poniżej:
1) do 3000 zł – 100 zł;
2)powyżej 3000 zł do 10 000 zł – 100 zł + 3% od nadwyżki powyżej 3000 zł;
3) powyżej 10 000 zł do 30 000 zł – 310 zł + 2% od nadwyżki powyżej 10 000 zł;
4) powyżej 30 000 zł do 60 000 zł – 710 zł + 1% od nadwyżki powyżej 30 000 zł;
5) powyżej 60 000 zł do 1 000 000 zł – 1010 zł + 0,4% od nadwyżki powyżej 60 000 zł;
6) powyżej 1 000 000 zł do 2 000 000 zł – 4770 zł + 0,2% od nadwyżki powyżej 1 000 000 zł;
7) powyżej 2 000 000 zł – 6770 zł + 0,25% od nadwyżki powyżej 2 000 000 zł, nie więcej jednak niż 10 000 zł, a w przypadku czynności dokonywanych pomiędzy osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn nie więcej niż 7500 zł

Jak przekazać majątek rodzinie lub innym osobom, z którymi mamy bliższe bądź dalsze relacje?

To jedno z najczęściej zdawanych pytań przez naszych klientów.

Zwykle proponujemy trzy rozwiązania, które zostały wymienione wyżej.

Testament powoduje nabycie majątku dopiero po śmierci testatora (osoby sporządzającej testament).

Umowa darowizny i dożywocia powodują przeniesienie własności z dniem ich zawarcia.

Umowa dożywocia pociąga za sobą obowiązek przyjęcia zbywcy jako domownika z obowiązkiem dostarczania ubrania, światła opału, pomocy, opieki itd. Umowa darowizny nie nakłada na obdarowanego szczególnych obowiązków.

Darowizna jest mniej korzystna, jeżeli przewidujemy, że spadkobiercy mogą w przyszłości wystąpić o zachowek, albowiem darowizna jest doliczana do zachowku. Majątku przekazanego dożywociem nie uwzględnia się przy obliczaniu zachowku.

Przy umowie darowizny notariusz pobiera podatek od spadków i darowizn.
Jednakże w przypadku małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę następuje zwolnienie od tego podatku.

Umowa dożywocia jest opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych, który również pobiera notariusz.

Spadkobierca może przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.

Spadek może być przyjęty w całości albo w całości odrzucony. Nie ma możliwości częściowego przyjęcia bądź odrzucenia spadku.

Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania.

Osoba, która odrzuciła spadek traktowana jest tak jakby nie dożyła otwarcia spadku.

Taka sama sytuacja będzie miała miejsce w przypadku dalszych spadkobierców – powołanych w dalszej kolejności. W tym przypadku termin do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku rozpoczyna się w dniu, w którym osoba ta dowiedziała się o okolicznościach uzasadniających dojście przez nią do dziedziczenia.

Nie ma możliwości odwołania oświadczenia o odrzuceniu spadku.

Dokumentem potrzebnym do przyjęcia oświadczenia o odrzuceniu spadku jest akt zgonu.

Jeżeli przed upływem terminu do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku spadkobierca zmarł nie złożywszy takiego oświadczenia, oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone przez jego spadkobierców. Termin do złożenia tego oświadczenia nie może się skończyć wcześniej aniżeli termin do złożenia oświadczenia co do spadku po zmarłym spadkobiercy.

Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku składa się przed sądem lub przed notariuszem.

Spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia, tak jakby nie dożył otwarcia spadku.

Spadkobiercy powinni odrzucać spadek w takiej samej kolejności w jakiej są powołani do dziedziczenia.

W przypadku spadkobiercy powołanego do dziedziczenia w dalszej kolejności termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku rozpoczyna się w dniu, w którym osoba ta dowiedziała się o okolicznościach uzasadniających dojście przez nią do dziedziczenia.

W sytuacji, gdy brak jest testamentu do dziedziczenia mają zastosowanie przepisy ustawy tj. Kodeksu cywilnego, które regulują kolejność dziedziczenia członków rodziny. Takie dziedziczenie nazywamy dziedziczeniem ustawowym.

W pierwszej kolejności powołane do dziedziczenia są

– dzieci spadkodawcy oraz jego

– małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dalszych zstępnych, czyli wnuków, prawnuków.

Otwarcie spadku następuje w chwili śmierci spadkodawcy.

Jeżeli spadkodawca nie miał dzieci a tym samym i dalszych zstępnych powołani są do spadku z ustawy jego małżonek i rodzice.

Jeżeli nie ma zstępnych i małżonka spadkodawcy cały spadek przypada jego rodzicom w częściach równych.

Jednak, jeżeli jedno z rodziców spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada rodzeństwu spadkodawcy w częściach równych.

W sytuacji, kiedy którekolwiek z rodzeństwa spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku pozostawiając zstępnych, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego zstępnym.

Jeżeli spadkodawca nie pozostawił zstępnych (dzieci, wnuki) oraz nie posiadał małżonka a także rodziców, rodzeństwa, rodzeństwo natomiast nie posiadało swoich zstępnych cały spadek przypada:

– dziadkom spadkodawcy; dziedziczą oni w częściach równych.

Jeżeli któreś z dziadków spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego zstępnym (zgodnie z nowelizacją kodeksu cywilnego, która weszła w życie 15 listopada 2023 roku, dziedziczenie ograniczy się jedynie do dzieci i wnuków dziadków).

Jeżeli brak jest zstępnych tego z dziadków, który nie dożył otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada pozostałym dziadkom w częściach równych.

W braku małżonka spadkodawcy i krewnych, powołanych do dziedziczenia z ustawy, spadek przypada w częściach równych tym dzieciom małżonka spadkodawcy, których żadne z rodziców nie dożyło chwili otwarcia spadku.

Małżonek jest wyłączony od dziedziczenia, jeżeli spadkodawca wystąpił o orzeczenie rozwodu lub separacji z jego winy, a żądanie to było uzasadnione.

W celu ustalenia dalszych informacji prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem:426700101 lub za pośrednictwem poczty e-mail:

kancelaria@notariusze-lodz.eu

Do sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia potrzebne są następujące dokumenty:

– odpis skrócony aktu zgonu osoby, po której będzie sporządzany akt poświadczenia dziedziczenia

– odpisy skrócone aktów urodzenia spadkobierców – czyli osób nabywających spadek

– w przypadku osób, które zmieniły nazwisko po ślubie wymagane są odpisy aktów małżeństwa

– zaświadczenie o numerze PESEL zmarłego, ewentualnie do okazania unieważniony dowód osobisty

Dodatkowe dokumenty, jeżeli były sporządzane:  

– testament

–  wypisy aktów notarialnych dokumentujących oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku, projekt obejmujący protokół dziedziczenia

– wypisy aktów notarialnych dokumentujących umowę o zrzeczenia się dziedziczenia przez spadkobiercę ze spadkodawcą, jeżeli by składane

Informacjami potrzebnymi notariuszowi są:

– numery ksiąg wieczystych nieruchomości wchodzących w skład masy spadkowej

– czy w skład masy spadkowej wchodzi przedsiębiorstwo w spadku objęte zarządem sukcesyjnym

– czy spadkodawca w chwili śmierci posiadał obywatelstwo polskie

– ostatnie miejsce zwykłego pobytu zmarłego

Pobierz plik: dokumenty potrzebne do APD w formacie PDF.

APD dokumenty

W celu ustalenia szczegółowych informacji prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem:426700101 lub za pośrednictwem poczty e-mail:

kancelaria@notariusze-lodz.eu