Spadkobierca może przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.

Spadek może być przyjęty w całości albo w całości odrzucony. Nie ma możliwości częściowego przyjęcia bądź odrzucenia spadku.

Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania.

Osoba, która odrzuciła spadek traktowana jest tak jakby nie dożyła otwarcia spadku.

Taka sama sytuacja będzie miała miejsce w przypadku dalszych spadkobierców – powołanych w dalszej kolejności. W tym przypadku termin do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku rozpoczyna się w dniu, w którym osoba ta dowiedziała się o okolicznościach uzasadniających dojście przez nią do dziedziczenia.

Nie ma możliwości odwołania oświadczenia o odrzuceniu spadku.

Dokumentem potrzebnym do przyjęcia oświadczenia o odrzuceniu spadku jest akt zgonu.

Jeżeli przed upływem terminu do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku spadkobierca zmarł nie złożywszy takiego oświadczenia, oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone przez jego spadkobierców. Termin do złożenia tego oświadczenia nie może się skończyć wcześniej aniżeli termin do złożenia oświadczenia co do spadku po zmarłym spadkobiercy.

Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku składa się przed sądem lub przed notariuszem.

Spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia, tak jakby nie dożył otwarcia spadku.

Spadkobiercy powinni odrzucać spadek w takiej samej kolejności w jakiej są powołani do dziedziczenia.

W przypadku spadkobiercy powołanego do dziedziczenia w dalszej kolejności termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku rozpoczyna się w dniu, w którym osoba ta dowiedziała się o okolicznościach uzasadniających dojście przez nią do dziedziczenia.