W odróżnieniu od, klasycznej fundacji – fundacja rodzinna nie służy prowadzeniu działalności charytatywnej.

Fundacja rodzinna służy zabezpieczeniu majątku rodzinnego. Majątek ten będzie zabezpieczony na rzecz wskazanych w statucie beneficjentów.

Celem fundacji rodzinnej jest zapewnienie sukcesji, jej cel jest odmienny w odróżnieniu od zarządu sukcesyjnego, z którym jest często mylona. Zarząd sukcesyjny dotyczy jedynie osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, majątek, który zostanie wniesiony do fundacji rodzinnej nie będzie majątkiem firmy.

Fundacja rodzinna może prowadzić działalność gospodarczą, jednak tylko w ograniczonym zakresie:

1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;

2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;

3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;

4)nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;

5)udzielania pożyczek:

1. a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
2. b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
3. c) beneficjentom;

6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;

7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;

8) gospodarki leśnej.

Założenie fundacji rodzinnej wiąże się z wizytą u notariusza.

Jej ustanowienie wymaga formy aktu notarialnego. Odbywa się to przez złożenie przez fundatora oświadczenia przed notariuszem w akcie założycielskim lub w testamencie.

Fundatorem może być wyłącznie osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych. Fundacja może być założona przez więcej niż jednego fundatora.

Z chwilą sporządzenia aktu założycielskiego, zachodzi analogiczna sytuacja jak ma to miejsce w przypadku w spółki z o.o. powstaje fundacja rodzinna w organizacji. Taka sama sytuacja następuje ogłoszeniu testamentu zawierającego oświadczenie o jej ustanowieniu. Następnym krokiem jest rejestracja fundacji w krajowym rejestrze sądowym.

W przypadku fundacji, w której oświadczenie złożono w testamencie, oczywistym jest, że zostanie ona powołana do życia dopiero po śmierci testatora.

Elementem koniecznym do założenia fundacji jest fundusz założycielski. Fundator będzie musiał wnieść do fundacji rodzinnej fundusz o minimalnej wartości 100 000 złotych.

Istotnym elementem, bez którego nie ma możliwości założenia fundacji jest statut. Projekt statutu powinien być przekazany kancelarii notarialnej przez fundatora odpowiednio wcześniej przed umówieniem aktu notarialnego. Statut wymaga formy aktu notarialnego i może być złożony wraz z oświadczeniem o stanowieniu fundacji. Statut powinien określać zasady działalności fundacji.

Fundacja rodzinna Łódź

Fundacja rodzinna to nowoczesne rozwiązanie prawne, które pozwala skutecznie zabezpieczyć majątek, zaplanować sukcesję oraz zapewnić ciągłość prowadzenia firmy i ochronę interesów rodziny. Jeśli interesuje Cię założenie fundacji rodzinnej w Łodzi, warto skorzystać z profesjonalnego wsparcia notarialnego na każdym etapie tego procesu.

Oferujemy kompleksową pomoc w zakresie zakładania fundacji rodzinnej. Wsparcie obejmuje m.in. przygotowanie aktu założycielskiego, statutu fundacji rodzinnej, czynności notarialne związane z wniesieniem majątku oraz doradztwo dotyczące prawidłowej struktury fundacji i jej organów.

Notariusz pomaga również w kwestiach związanych z:

• zabezpieczeniem interesów fundatora i beneficjentów,
• prawidłowym ukształtowaniem zasad zarządzania majątkiem,
• zgodnością dokumentów z obowiązującymi przepisami,
• sprawnym przeprowadzeniem całej procedury rejestracyjnej.

Decydując się na fundację rodzinną w Łodzi przy wsparciu doświadczonej kancelarii notarialnej, zyskujesz pewność, że wszystkie czynności zostaną przeprowadzone rzetelnie, bezpiecznie i zgodnie z prawem. To rozwiązanie dla osób, które chcą świadomie zaplanować przyszłość majątku rodzinnego i biznesu.

Obok wniesienia nieruchomości aportem do spółki, przedmiotem aportu może być przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Będzie to transakcji typu asset deal. Od takiej transakcji odróżnić należy transakcję typu share deal czyli nabycie udziałów albo akcji.

Może on nastąpić przy zawarciu umowy spółki bądź w trakcie jej trwania na mocy zmiany umowy spółki i jak to ma miejsce np. w przypadku spółki z o.o. podwyższenia kapitału zakładowego.

Aport przedsiębiorstwa, wywołuje ten sam skutek co przekształcenie działalności gospodarczej w spółkę z o.o.– przedsiębiorca jednoosobowy staje się wspólnikiem spółki z o.o.

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z jej treści. Chodzi tutaj o zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności, czyli umożlwiający w pełni prowadzenie jego działalności. Kluczowe są: element organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewną całość.

W sytuacji, gdy jednym ze składników majątku przedsiębiorstwa jest nieruchomość, samo wniesienie przedsiębiorstwa aportem nie powoduje przeniesienia jej własności. W takiej sytuacji wymagana jest kolejna czynność notarialna – przeniesienie własności nieruchomości.

Notariusz powinien sprawdzić czy umowa przeniesienia własności nieruchomości nie podlega ograniczeniom wynikającym z ustaw: z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego Dz. U. 2003 Nr 64 poz. 592, z dnia 28 września 1991 r. o lasach Dz. U. 1991 Nr 101 poz. 444, z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców Dz.U. 1920 Nr 31 poz. 178.

Aport a podatek od czynności cywilnoprawnych.

Od wartości aportu notariusz pobiera podatek od czynności cywilnoprawnych w którego stawka wynosi w tym przypadku 0,5%, stosownie do art. 7 ust.1 pkt 9 w związku z art. 6 ust. 9 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 09 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. 2016 r., poz. 223).

Aport a podatek VAT.

Druga kwestią podatkową związana z wniesieniem aportu do spółek prawa handlowego i cywilnego jest jego opodatkowane podatkiem VAT o ile podmiot, który go wnosi jest podatnikiem tego podatku. Notariusz nie pobiera podatku VAT. Należ mieć to jednak na uwadze przy ustalaniu wartości wkładu.

Jeżeli przedmiotem aportu jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Wniesienie aportu nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT – Wynika to z art. 6 pkt 1 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług.

Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego, istotna zmiana od.

W celu uniknięcia długów po osobie zmarłej, konieczne jest odrzucenie spadku. Spadek odrzucić wszyscy spadkobiercy łącznie z małoletnimi, stosownie do kolejności dziedziczenia. Do tej pory na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego wymagana była zgoda sądu.

Zmiana kodeksu rodzinnego, która weszła w życie 15 Listopada 2023 roku, wprowadza regulację, zgodnie z którą w ramach zarządu nad majątkiem dziecka, wyłącza się konieczność pozyskania zgody sądu na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu w sytuacji, gdy czynność ta polega na odrzuceniu spadku w imieniu dziecka, a dziecko jest powołane do dziedziczenia wskutek uprzedniego odrzucenia spadku przez któregokolwiek z rodziców, którym przysługuje pełna władza rodzicielska.

Innymi słowy zgoda nie będzie już wymagana, jeżeli dziecko zostaje powołane do dziedziczenia, po tym jak spadek odrzucił jego rodzic.

Nie dotyczy to jednak wszystkich przypadków. Warunkiem odrzucenia spadku w imieniu małoletniego bez zgody sadu jest zgoda obojga rodziców, którym przysługuje pełnia władzy rodzicielskiej lub jeżeli inny zstępny rodziców tego dziecka przyjmuje spadek.

Akcje tej prostej spółki akcyjnej  są zdematerializowane tzn., że nie maja formy papierowej. W celu prowadzenia rejestru PSA konieczne jest zawarcie umowy z notariuszem. Za prowadzenie rejestru akcjonariuszy prostej spółki akcyjnej w stosunku rocznym za każdy rozpoczęty rok maksymalna stawka wynosi 1200 zł.
Za dokonanie wpisu w rejestrze akcjonariuszy prostej spółki akcyjnej maksymalna stawka wynosi 100 zł.

Umowa o prowadzenie rejestru akcjonariuszy prostej spółki akcyjnej notariusz Łódź – Maciej Krakowiński

Ogólne warunki umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy prostej spółki akcyjnej notariusz Łódź Maciej Krakowiński

Informacja o przetwarzaniu danych rejestru akcjonariuszy PSA notariusz w Łodzi Maciej Krakowiński

Dnia 31 sierpnia 2023 roku została wprowadzona istotna zmiana dotycząca ustawy z dnia 09 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Umowa sprzedaży co do zasady opodatkowana jest podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Sytuacja ta dotyczy osób, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z praw zapewniających możliwość zamieszkania (o których mowa w art. 9 pkt. 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych) albo udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.

Istnieją oczywiście wyjątki m in. sprzedaż, gdzie czynność opodatkowana jest podatkiem VAT i jest wystawiona faktura (art. 2 pkt 4 lit. a ustawy), czy też sprzedaż gruntów rolnych (9 ust. 2 ustawy).

Notariusz przy umowie sprzedaży: lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu, budynku mieszkalnego pobiera podatek od czynności cywilnoprawnych, wynoszący w tym przypadku 2%.

Jest to jedna z opłat, którą należy uwzględnić przy czynności notarialnej jaką jest umowa sprzedaży.

Od dnia 31 sierpnia 2023 r. osoby nabywające pierwszy lokal mieszkalny, spółdzielcze prawo do lokalu albo domu jednorodzinnego, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie będą musiały płacić przy akcie notarialnym tego podatku.

Zwolnienie od podatku nie przysługuje, jeżeli kupujący posiada lub posiadał takie prawo poza granicami Polski.

Obywatelstwo lub dotychczasowe miejsce zamieszkania kupującego nie mają wpływu na zwolnienie.

Notariusz poucza o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń w zakresie posiadanych dotychczas praw i udziału w prawach wymienionych w art. 9 pkt. 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zakup nieruchomości mieszkalnej – mieszkania, domu, apartamentu – wiąże się z koniecznością przeprowadzenia czynności notarialnych. Czynności notarialne niosą za sobą dodatkowe koszty związane z transakcją, które należy uwzględnić w budżecie planowanej inwestycji. Ile wynosi koszt notariusza przy zakupie domu? Mieszkania? Ile będzie nas kosztować sprzedaż mieszkania?

Umowa kupna-sprzedaży nieruchomości musi być bezwzględnie sporządzona w formie aktu notarialnego. Na opłaty notarialne przy zakupie mieszkania czy domu składa się kilka elementów. Część z nich jest stała, a część uzależniona od wartości przedmiotu umowy.

Koszt notariusza przy zakupie domu lub mieszkania: Za co dokładnie płacimy?

Kupno mieszkania lub domu z rynku wtórnego wiąże się podpisaniem umowy kupna-sprzedaży z dotychczasowym właścicielem. Zwyczajowo przyjmuje się, że w sytuacji, w której przedmiotem czynności notarialnej jest sprzedaż mieszkania notariusz pozostaje po stronie nabywcy. To samo dotyczy kupna domu. Co to oznacza? Dwie rzeczy:

• po pierwsze to kupujący może wskazać Kancelarię Notarialną, w której zostanie podpisana umowa,
• po drugie to kupujący ponosi koszty tzw. taksy notarialnej związanej z przeprowadzaną czynnością.

Co ważne, koszt notariusza przy zakupie domu czy mieszkania nie ogranicza się wyłącznie do wysokości taksy. Na wysokość wszystkich opłat składają się:

• taksa notarialna,
• odpis aktu notarialnego,
• stałe opłaty sądowe,
• opłaty dodatkowe (podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) w wysokości 2% wartości transakcji należny w przypadku zakupu mieszkania na rynku wtórnym).

Kupno domu lub mieszkania: Notariusz i koszt czynności notarialnej

Maksymalna wysokość taksy notarialnej została określona przez rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 czerwca 2004 roku. Oznacza to, że notariusz nie może pobrać opłaty wyższej niż wskazana w rozporządzeniu, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby taksa była niższa.

Na ostateczną wysokość stawki wpływa wartość przedmiotu umowy. Zgodnie z przytoczonym rozporządzeniem stawki taksy notarialnej kształtują się w następujący sposób:

• do 3000 zł – 100 zł;
• powyżej 3000 zł do 10.000 zł – 100 zł + 3% od nadwyżki powyżej 3000 zł;
• powyżej 10.000 zł do 30.000 zł – 310 zł + 2% od nadwyżki powyżej 10.000 zł;
• powyżej 30.000 zł do 60.000 zł – 710 zł + 1% od nadwyżki powyżej 30.000 zł;
• powyżej 60.000 zł do 1.000.000 zł – 1010 zł + 0,4% od nadwyżki powyżej 60.000 zł;
• powyżej 1.000.000 zł do 2.000.000 zł – 4770 zł + 0,2% od nadwyżki powyżej 1.000.000 zł;
• powyżej 2.000.000 zł – 6770 zł + 0,25% od nadwyżki powyżej 2.000.000 zł, nie więcej jednak niż 10.000 zł. Jeżeli czynności dokonywane są pomiędzy osobami z I grupy podatkowej, wówczas maksymalna stawka taksy notarialnej wynosi 7500 zł.

Jednocześnie koszt uzyskania odpisu aktu notarialnego wynosi od 6 do 20 złotych za stronę plus VAT. Odpis aktu notarialnego stanowi dokument potwierdzający nabycie nieruchomości, tym upoważniając nabywcę do podejmowania innych czynności prawnych, których ma ona być przedmiotem.

Pierwsze mieszkanie bez podatku od czynności cywilnoprawnych 31 sierpnia 2023 roku. Zobacz wpis. 

Zarząd sukcesyjny może zostać ustanowiony po śmierci przedsiębiorcy jaki za jego życia.

Za życia przedsiębiorca może powołać zarządcę samodzielnie.

Po jego śmierci natomiast protokół powołania zarządcy sukcesyjnego oraz akt jego powołania sporządza notariusz.

W takiej sytuacji termin na jego powołanie wynosi dwa miesiące i jest liczony od dnia śmierci przedsiębiorcy.

Na zarządcę sukcesyjnego może być powołana jedynie osoba fizyczna, która ma pełną zdolność do czynności prawnych. Może to być jedynie osoba wobec, której prawomocnie nie orzeczono zakazu prowadzenia działalności gospodarczej.

Funkcję zarządcy sukcesyjnego w jednym czasie może pełnić tylko jedna osoba. Zarządca sukcesyjny może pełnić funkcję tylko okresowo, zazwyczaj przez dwa lata, liczone od dnia śmierci przedsiębiorcy.

Ustanowienie zarządcy sukcesyjnego po śmierci przedsiębiorcy, może mieć miejsce po uregulowaniu sprawy spadkowej albo gdy nie doszło do potwierdzenia praw do spadku.

W przypadku gdy nie zostało wydane prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, nie został zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ani nie zostało wydane europejskie poświadczenie spadkowe żądanie sporządzenia aktu powołania zarządcy sukcesyjnego złożone przez:

– małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku, lub

– spadkobiercę ustawowego przedsiębiorcy, który przyjął spadek, albo spadkobiercę testamentowego przedsiębiorcy, który przyjął spadek, albo zapisobiercę windykacyjnego, który przyjął zapis windykacyjny, jeżeli zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje mu udział w przedsiębiorstwie w spadku.

W tym drugim przypadku konieczne jest złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku w sądzie lub przed notariuszem. W sytuacji, gdy testament nie spełnia cech umożliwiających jego otwarcie i ogłoszenie czynność ta nie będzie możliwa. W takiej sytuacji powołać zarządcę będzie mógł jedynie małżonek.

Po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowaniu aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydaniu europejskiego poświadczenia spadkowego zarządcę sukcesyjnego może powołać wyłącznie właściciel przedsiębiorstwa w spadku.

W sytuacji, gdy jest kilku spadkobierców do powołania zarządcy konieczna jest zgoda osób, którym łącznie przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku większy niż 85/100.

Małoletni spadkobierca.

Kiedy spadkobiercą jest osoba małoletnia powołanie zarządcy sukcesyjnego albo wyrażenie zgody na jego powołanie może zostać złożone przez przedstawiciela ustawowego. Może być nim rodzic, opiekun. Dla takiej czynności nie jest wymagana zgoda sądu opiekuńczego.

Notariusz zgłasza powołanie zarządcy sukcesyjnego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, przy pomocy kwalifikowanego podpisu elektronicznego do CEIDG niezwłocznie, nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu powołania zarządcy sukcesyjnego.

Odwołanie zarządcy.

Do odwołania zarządcy sukcesyjnego po śmierci przedsiębiorcy wymagana jest zgoda osób, którym łącznie przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku większy niż 1/2. Odwołanie zarządcy sukcesyjnego następuje w formie protokołu sporządzonego przed notariuszem.

Rezygnacja.

Po śmierci przedsiębiorcy zarządca sukcesyjny może zrezygnować z pełnienia tej funkcji, składając oświadczenie przed notariuszem, z którego notariusz sporządza protokół. W takim przypadku zarządca sukcesyjny ma obowiązek działać jeszcze przez dwa tygodnie.

Przedsiębiorca, będący osobą fizyczna prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą ma możliwość przekształcenia tej działalności w jednoosobową spółkę kapitałową: z o. o. oraz akcyjną. Rozwiązanie to kształtuje się analogicznie do przekształcenia spółek handlowych. Nie ma potrzeby likwidowania działalności, szczególnie jeżeli zachodzi potrzeba kontynuacji zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane przedsiębiorcy, oczywiście, jeżeli ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej.

Przekształcenie takie jest procesem dużo bardziej złożonym i kosztownym aniżeli założenie spółki z o. o. na skutek zwarcia umowy bądź sporządzenia statutu.

Pierwszym krokiem jest sporządzenie planu przekształcenia przedsiębiorcy.

Notariusz sporządza akt notarialny, zawierający dostarczone przez przedsiębiorcę: ww. plan oraz projekt oświadczenia o zamiarze przekształcenia działalności gospodarczej w spółkę i projekt aktu założycielskiego spółki.

W planie przekształcenia powinno być umieszczone co najmniej ustalenie wartości bilansowej majątku przedsiębiorcy przekształcanego na określony dzień w miesiącu poprzedzającym sporządzenie planu. Jeżeli wartość bilansowa jest ujemna, przekształcenie jest wówczas niedopuszczalne.

Plan przekształcenia podlega badaniu przez biegłego rewidenta w zakresie poprawności i rzetelności.

Na wniosek przedsiębiorcy Sąd rejestrowy właściwy według siedziby przedsiębiorcy wyznacza biegłego rewidenta.

Drugą czynnością notarialną jest akt notarialny zawierający oświadczenie o przekształceniu przedsiębiorcy w spółkę.

W dalszej kolejności powinny zostać sporządzone w formie aktu notarialnego umowa spółki albo statutu spółki z o.o. – spółki przekształconej.

Przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu do rejestru

Od takiego przekształcenia należ odróżnić wniesienie przedsiębiorstwa aportem do spółki. W tym przypadku nie dojdzie jednak do przejścia wszystkich praw przedsiębiorcy na spółkę.

EPS Jest dokumentom pozwalającym na łatwe i szybkie załatwienie międzynarodowej sprawy spadkowej.

Europejskie poświadczenie spadkowe jest w pewnym skrócie ujmując dokumentem poświadczającym prawo do spadku na terenie krajów Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii i Irandii).

Spadek w Unii Europejskiej.

Jest zatem wydawane, jeżeli zajdzie potrzeba wykazania praw związanych z dziedziczeniem w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Dotyczy więc spraw z elementem transgranicznym w ramach Unii Europejskiej.

Organ polski w tym notariusz może je wydać, jeżeli spadkodawca w chwili śmierci był obywatelem polskim lub miał miejsce zamieszkania bądź miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.

Europejskie poświadczenie spadkowe jest wydawane, jeżeli zajdzie potrzeba wykazania tytułu do dziedziczenia lub wykonania praw zapisobiercy lub uprawnień jako wykonawca testamentu albo zarządcy spadku w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub wykonywania, odpowiednio, swoich prawa jako spadkobiercy, zapisobiercy lub swoich uprawnień jako wykonawcy testamentów lub zarządcy spadku.

EPS nie może zastąpić dokumentów, które zgodnie z przepisami obowiązującego prawa w Polsce regulują kwestię nabycia spadku, takich jak postanowienie nabyciu spadku i Akt poświadczenia dziedziczenia.

Zgodnie z treścią art. 83 ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 650/2012  stosuje się do dziedziczenia po osobach zmarłych w dniu lub po dniu 17 sierpnia 2015 roku.

Wniosek.

Poświadczenie wydaje się na wniosek: spadkobiercy, zapisobiercy mającego bezpośrednie prawa do spadku, wykonawcy testamentu, zarządcy spadku, Wniosek może być złożony przez jednego, niektórych bądź wszystkich zainteresowanych.

Zza czynności dotyczące europejskiego poświadczenia spadkowego maksymalna stawka wynosi 400 zł, powiększone o podatek VAT i koszty wypisów.

Koszty te są niezależnie od tych związanych z poświadczeniem dziedziczenia.

Wpis w Rejestrze Spadkowym wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty 5 zł za rejestr spadkowy.  

Oryginał poświadczenia spadkowego pozostaje u notariusza. Wnioskodawcy oraz osobom, posiadającym uzasadniony interes wydaje się odpisy. Odpisy są ważne 6 miesięcy.

Europejskie poświadczenie dziedziczenia – Co należy wiedzieć? Podsumujmy

Europejskie poświadczenie spadkowe (EPS) umożliwia szybkie i skuteczne wykazanie praw do spadku w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii i Irlandii), bez konieczności prowadzenia odrębnych postępowań w każdym kraju. Europejskie poświadczenie dziedziczenia potwierdza prawa spadkobiercy, zapisobiercy, wykonawcy testamentu lub zarządcy spadku i znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy majątek lub spadkobiercy znajdują się za granicą.

W Polsce europejskie poświadczenie spadkowe u notariusza może zostać wydane, jeżeli spadkodawca był obywatelem polskim lub miał miejsce zamieszkania albo zwykłego pobytu na terytorium RP. Dokument ten służy do wykazania praw spadkowych poza granicami kraju. Należy podkreślić, że europejskie poświadczenie spadkowe a stwierdzenie nabycia spadku to odrębne instytucje. EPS nie zastępuje krajowego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku ani aktu poświadczenia dziedziczenia, lecz je uzupełnia. 

FAQ

Jak uzyskać europejskie poświadczenie spadkowe?

Aby uzyskać europejskie poświadczenie spadkowe (EPS), należy przejść formalną procedurę przewidzianą w przepisach unijnych. Dokument ten służy do wykazania praw do spadku w innych państwach UE (z wyjątkiem Danii i Irlandii) bez konieczności przeprowadzania odrębnych postępowań krajowych.

Kto wydaje europejskie poświadczenie spadkowe?

To, kto wydaje europejskie poświadczenie spadkowe, zależy od przepisów obowiązujących w danym państwie członkowskim. W Polsce EPS może zostać wydane przez sąd rejonowy (wydział cywilny) albo przez notariusza, o ile sprawa spadkowa nie ma charakteru spornego i spełnione są ustawowe warunki. W pozostałych państwach Unii Europejskiej dokument ten wydaje zazwyczaj sąd, notariusz lub inny organ właściwy w sprawach spadkowych, zgodnie z prawem krajowym danego państwa.

Europejskie poświadczenie spadkowe jako podstawa wpisu do księgi wieczystej – jak to działa?

Europejskie poświadczenie spadkowe (EPS) może stanowić bezpośrednią podstawę wpisu prawa własności do księgi wieczystej, jeżeli w treści jasno wskazano, kto nabył spadek oraz w jakim zakresie. Rozwiązanie to ma szczególne znaczenie w sprawach spadkowych o charakterze transgranicznym, gdy nieruchomość znajduje się w innym państwie UE niż państwo wydania dokumentu.

Europejskie poświadczenie spadkowe – jak wygląda wzór?

Europejskie poświadczenie spadkowe (EPS) nie ma „wzoru” w rozumieniu dowolnie sporządzanego dokumentu. Jest wydawane wyłącznie na urzędowym, jednolitym formularzu unijnym, którego treść i układ są określone w przepisach UE. Dzięki temu dokument ma taką samą formę we wszystkich państwach członkowskich, co umożliwia jego bezpośrednie użycie za granicą.

Art. 176 kodeksu spółek handlowych, z uwagi na „Polski Ład” zdobywa obecnie popularność.
Dyspozycja art. 176 kodeksu spółek handlowych jest jednym z fakultatywnych postanowień treści umowy spółki z o.o. Wprowadzenie zapisów w nim przewidzianych wymaga zmiany umowy spółki o ile nie zostały prowadzone w akcie założycielskim.
Zgodnie z jego treścią wspólnik spółki z o.o. otrzymuje wynagrodzenie w zamian za powtarzające się świadczenia niepieniężne na rzecz spółki. Omawiane wynagrodzenie powinno być określone kwotowo, ewentualnie winien być wskazany sposób jego obliczania. Konieczne jest także wskazanie częstotliwości wypłacania. Wynagrodzenie to nie może przekraczać cen lub stawek przyjętych w danym obrocie. Ponadto przedmiotowe świadczenia, muszą być w umowie spółki oznaczone przez podanie ich rodzaju i zakresu.
Jak już zostało wyżej podniesione, wprowadzenie zapisów przewidzianych w art. 176 k.s.h. wymaga zmiany umowy spółki. Wiąże się to z koniecznością zgromadzenia wspólników i sporządzenia protokołu z tego zgromadzenia przez notariusza.
Warto pokreślić, że przepis ten nie dotyczy członków zarządu a jedynie wspólników. Jeżeli członkowie zarządu nie są równocześnie wspólnikami, konieczne będzie nabycie przez nich udziałów w spółce.
Obowiązek, o którym mowa może zostać nałożony na wszystkich wspólników, ale też na niektórych z nich.
W przypadku zobowiązania wspólnika do powtarzających się świadczeń niepieniężnych, zbycie udziału, jego części lub ułamkowej części udziału, bądź obciążenie udziału, może nastąpić jedynie za zgodą spółki.
Umowa spółki powinna także stanowić czy zbycie udziałów powoduje przejście obowiązku spełniania powtarzających się świadczeń niepieniężnych na nowego wspólnika.
Wynagrodzenie wskazane w art. 176 § 1 k.s.h. jest wypłacane nawet w sytuacji, gdy spółka nie wykazuje zysku.